süt

yasemin kokusuna rağmen
balkonumda oturmak iyi gelmiyor ruhuma
bir mevsim önceki ıhlamuru hatırlıyorum
ve her park eden arabaya heyecanla bakıyorum.
çünkü seni bekliyorum bu sandalyede
boş sokağa boş bakıyor dolu gözlerim
boş sigaralarımı seninle dolduruyorum
ilk kez belki de
karanlıkta bu kadar güzel yazıyorum
yasaklar koyuyorum kendime
acımasızca eziyorum sonra hepsini
insan ne kadar uzağa da baksa
arkasına dönmeden yapamıyor
öyle ki, tekrar aynı mevsime yaklaşmak
bazen geçmişe dönmek gibi oluyor.
önceki gün açtığın birayı
bugün içmeye çalışmak o his
sanırım bundan farklı bir his değil
o sarhoşluğu hissetmek yeniden
o serinliği ve acı tadı hissetmek
bu yüzden çikolatalı sütümü şerefine kaldırıyorum
en uzun cümlelerimi is yine sana kuruyorum.
                                                                                           29.09.13