bir çok cinayet ve pek çok da intihara şahit olduğumu söyleyebilirim. milyon tane duygunun, yüz bin farklı son nefesini, damlasını; hepsinin vedasını gördüm.
ama her sonu ölümün getirmediği gibi, her ölümün de sonu getirmediğine inancım oldu hep. yaşamın kaynağı ölümdür çünkü, hayat her dakika ölüme hazırlar her şeyi, yine de kimse hazır değildir. belki de katiller cezalandırılmamalıdır, onlar sadece doğal süreci hızlandırıp doğaya katkıda bulunan varlıklardır. sonuçta hepimiz birer katiliz. içimizdekileri öldürüyoruz her gün, yaşadıkça da kendimizi. her ölüm biyolojik değildir. ama ölen duygular da kendi doğamızın dengesini korur, zenginleştirir belki de. zihnimde ölülerden oluşmuş koca bir yumak var. bir de tükenmez kalem kokusu.
08.03.14
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder