kuşların balkonları

günün en soğuk anının dondurucu nefesini çekmek gibi, hissiz insanların bencil gözleri. çözülmez düğümler atmışlar şafak vaktine hayatlarının. küçük bir kuruyemişçide kavrulan vefalı kahve çekirdeklerinin kokusundan bihaber, rutubet kokan karanlık bodrum katlarında çürümeye bıraktıkları ruhları vardır. akşamüstü güneşini hiç tatmamış olsalar gerek ki, çocuk cıvıltılarından hep korkmuşlardır. allahın'ın hiç bir gününde, hiç bir kulunu, vadesi dolmak üzere olan kahvelerinden yeni bir yudum almak için, sokağın bir parçasını zar zor görebilen çiçek dolusu balkonlarında beklememişlerdir. çünkü hiç terk edilmemiş evlerin balkonları yoktur.