Ne bileyim ben belki de yalnız olmayı seviyorumdur. Yani uzaktan baktığımda tamam bi beraberlik güzel duruyo da içine girdiğim zaman çok farklı sanki her şey. Yalnız olmayı özlüyorum, aşkı aramayı ya da aramaktan vazgeçmeyi özlüyorum.
Bakıyorum da insanlara beraberlikleri çok güzel geliyo. Yani kimse sevgilisinin yanında "Öf çok sıkıldım!" gibi bi cümle kurmaz sanırım, özellikle de bi süredir görüşülmemişse. Ya da ne bileyim sevgilinizin çok izlemek istediği bi film vardır. Beraber izlemeye başladığınızda on dakika sonra " Çok kötü bu film izlemeyelim zart zurt bıt bıt.." demezsiniz sanırım. Ben demem en azından, diyene de mani olamam.
Hani küçük şeyleri kafaya takmak bi yana, eksik olan çok büyük bişey var sanırım söz konusu bu ilişkilerde. Bazen bazı şeyler zorlama oluyomuş gibi geliyo çünkü. Gereklilik gibi ve bu benim hiç hoşuma gitmemekte.

Enteresan bi insanım ben gerçekten. Kendimi ilginç buluyorum ve anlamakta da güçlük çekiyorum yer yer. Arkadaşım eyvallah bi ilişkin var, belki de asla böyle bi insan çıkmaz karşına. E ufak tefek sorunlar dışında kafaya takılması gereken pek fazla bi durum da yok. o zaman ne bu yalnız kalma sevdası?
Hadi diyelim ki yalnız kaldın artık her şey iyi hoş. Peki bu mutlu edecek mi seni? Hayır tabi ki. Hemmen yeni sulara yelken açmaca. Yok efendim bi dursam mı nefes alsam mı falan gibi bi kavram yok yani hiç. Nasıl bi zihniyet, nasıl bi ruh halidir bu ya?

Gerçekten kendimden sıkılma yollarında emin adımlarla ilerliyorum. Sorunumu çözene, beni anlayana gerçekten büyük meblağda bi ödül vermeyi planlıyorum. Bakalım büyük ikramiye kime gidecek..

bu şarkı da içimden geldi olur da bu yazıyı bir gün sabrederek sonuna kadar okuyan olursa dinlesin güzelce diye
buyrunuz

http://www.youtube.com/watch?v=35jTn4S57t4